Main menu:

ماشين سازي آفاق کيميا | بالابر هيدروليکي | بالابر نفربر | بالابر نفربر هيدروليک | بالابر داراي کابين | آسانسور هيدروليک / بالابر ثابت هيدروليکي ‍


Go to content

شکل دادن فلز

متالوژي > روش هاي توليد فلزات


شکل دادن


در فرآيند شکل دادن روشهاي مختلفي براي تهيه محصول به صورت شکل نهايي بکار برده مي شوند. اين روشها شامل نورد، آهنگري،

اکستروژن، کشيدن ، پرس کاري ، چرخشي، چرخشي برشي، انفجاري، الکترو مغناطيسي، الکترو هيدروليکي و غيره مي باشند که

برخي از مهمترين اين روشها در زير بررسي مي گردند.

نورد يا غلتک کاري

قسمت اعظم فولادي که در کارخانه هاي فولاد سازي به صورت شمش تهيه مي گردد، توسط دستگاه هاي نورد به ورق، تير آهن، تسمه

هاي فولادي، ريل ، انواع پروفيل، لوله و سيم تبديل مي شود. دستگاه نورد به طور ساده و ابتدايي از دو غلتک استوانه اي که روي هم قرار

گرفته اند، تشکيل شده است. استوانه هاي مذکور بوسيله موتورها در جهت عکس يکديگر حرکت دوراني نموده و بدين ترتيب اگر

شمش بين انها هدايت گردد، استوانه ها آن را گرفته و از شکاف بين خود عبور مي دهند. در اثر اين عمل جسم پهن و طويل مي شود. با

انجام اين عمل به دفعات و نزديک تر کردن استوانه ها به يکديگر جسم پهن تر، نازك تر و طويل تر خواهد شد.

محصولات نورد شامل ميل گرد، ميل چهار گوش ،تسمه باريک، نبشي ، تير آهن، ناوداني ، ريل ، ورق و صفحه هاي فولادي با ضخامت هاي

متفاوت، لوله هاي بدون درز و با مقاطع دايره اي ، بيضي و چند ضلعي مي باشند.

آهنگري


عمليات آهنگري توسط ضربه چکش يا دستگاه پرس انجام مي پذيرد . اين روش شامل کار روي فلز توسط چکش کاري يا پرس کاري تا

حصول شکل نهايي با قالب يا بدون قالب است . چکش کاري به دو روش دستي و ماشيني قابل انجام است که امروزه اکثرا چکش هاي

ماشيني بکار گرف ته مي شوند . اين چکش ها با بخار يا هواي فشرده کار مي کنند و با اعمال ضربه هاي سنگين چکش کاري قطعات

را انجام مي دهند . براي ساخت قطعات سنگين نيز از دستگاه هاي پرس استفاده مي شود . قطعاتي چون محور کشتي ها، ميل لنگ ها،

لوله هاي توپ، ديگ هاي بخار و غيره توسط پرس کاري تهيه مي گردند. امروزه براي خم کردن و شکل دادن ورق در صنايع کشتي سازي

نيز از پرس استفاده مي شود.

اکستروژن يا حديده کاري


اکستروژن فرآيندي است که بوسيله آن مي توان قطعات و اشکالي را توليد نمود که تقريبا با هر روش ساخت ديگري غير ممکن مي باشد.

در اين روش فلز را تحت تاثير نيروي زياد وارد قالبي نموده و به شکل مورد نظر (لوله ، سيم و مقاطع مخصوص ) بيرون مي آورند. آلومينيم،

سرب، روي ، قلع و برخي از فولادها از جمله موادي هستند که تحت فرآيند اکستروژن قرار مي گيرند.


کشيدن


کشيدن عبارت است از امتداد دادن و کشيدن ورق براي توليد اشکال با سطوح مختلف. در اين روش ورق فلزي حداقل در يک جهت کشيده

شده بود و در جهات ديگر فشرده مي شود اين فرآيند مي تواند به صورت کشيدن قطعه از درون قالب نيز ( برخلاف روش اکستروژن ) انجام

پذيرد. قطعاتي نظير لوله هاي بدون درز، قطعات سقف اتومبيل، پوکه هاي فشنگ، ظروف حلبي و ماهي تابه ها به اين روش تهيه مي شوند.


جوشکاري


به طور کلي جوشکاري عمل اتصال دادن قطعات فلزي به يکديگر توسط گرم کردن محل هاي تماس تا حالت ذوب يا خميري است که

اتمهاي هر دو قطعه فلز در منطقه جوش درهم نفوذ کرده و پس از سرد شدن اتصال محکمي ايجاد مي نمايند.

براي ايجاد حالت ذوب يا خميري انرژيهاي الکتريکي و شيميايي به عنوان منابع حرارتي بکار برده مي شوند. براي تامين اين انرژي ها از

ژنراتور يا اشتعال مخلوطي از گازهاي سوختني نظير استيلن، هيدروژن، گازهاي طبيعي، بخار بنزين، بنزول و اکسيژن استفاده مي گردد.

بسته به نوع جوشکاري به ابزار ديگري نظير الکترود، انبر جوشکاري، ماسک، مشعل، کپسول گاز، ميز کار، پرده هاي حفاظتي و غيره

نياز مي باشد.
الکترود، مفتول فلزي مي باشد که جنس آن به نوع فلز جوش دادني بستگي دارد. اطراف اين مفتول از ترکيبات شيميايي مختلف پوشيده

شده تا از نفوذ اکسيژن، ازت و هيدروژن به منطقه ذوب يا خمير جلوگيري کنند.

فلزات مصرفي در الکترود ها و سيم جوشها عموما انواع فولادها ، چدن ها و فلزات غير آهني مانند مس، برنج، برنز و آلومينيم مي باشند.

جوشکاري و لحيم کاري از هنرهاي قديمي محسوب شده و در زمانهاي گذشته توسط روميان براي اتصال ذرات طلا در زيور آلات بکار گرفته

مي شده است .

امروزه روشهاي جوشکاري متعددي به کار برده مي شوند که به چهار گروه جوشکاري فشاري، جوشکاري ذوبي، جوشکاري زرد و لحيم

کاري تقسيم مي شوند. برخي از مهمترين اين روشها عبارتند از : جوش با قوس الکتريکي، جوش گاز، جوش آهنگري، جوش القايي،

جوش مقاومتي، جوش سيلاني، لحيم سخت و نرم

ماشين کاري


فرآيند ماشين کاري عبارت از شکل دادن مواد توسط تراش و برش مي باشد. اين عمل بوسيله ابزارها و ماشين هاي تراش و برش انجام

مي گيرد. مقدار قشري که از قطعه اوليه برداشته مي شود تا قطعه صيقلي و نهايي ايجاد گردد، اصطلاحا تراش خور نامند. به منظور رعايت

مسائل اقتصادي، مقدار تراش خور بايد حداقل باشد تا مصرف فلز و هزينه هاي تراشکاري کاهش يابد.

در برش کاري ( قيچي کردن) نيز براي برش و جدا کردن فلز از دو نيروي متقابل استفاده مي شود، اين نيروها توسط دو تيغه ( با فاصله از

يکديگر ) اعمال شده که با نيروي کافي موجب از هم گسيختگي و شکست فلز مي گردند. در ماشين کاري قطعات بر حسب نوع کار

از ماشين هاي تراش، فرز، مته صفحه تراش، کله زني، سنگ زني، تيز کاري و سوراخ کن استفاده مي شود که معمولا اين قطعات خود

محصول فرآيندهاي ريخته گري، آهنگري، نورد و غيره مي باشند.

ماشين کاري فلز با وسايل تخليه الکتريکي پر فرکانس نيز فرآيند نسبتا جديدي است که به ميزان وسيعي بکار گرفته مي شود. با جمع

بندي مطالب ذکر شده مي توان چنين نتيجه گرفت که تقريبا غير ممکن است تصور کنيم، هر شيئي که در زندگي روزمره بکار مي بريم،

حاوي فلز نبوده يا نيازي به فلز براي ساخت و توليد آن نباشد. کليه اشکال حمل و نقل، شامل اتومبيل ، کشتي ، هواپيما و قطار براي حرکت

به فلزات يا اجزا فلزي نيازمند مي باشند و تقريبا همه چيز از آسمان خراش ها، ابزارها، ماشين آلات و غيره تا توزيع الکتريسيته به فلزات وابسته

است . به عبارتي ديگر امروزه متالورژي در کليه صنايع نقش ايفا مي کند. لذا، براي پيشرفت در تمامي صنايع، کسب دانش وسيع و عميقي

از مواد، فرآيندها و ابزارهاي لازم براي تبديل مواد به محصولات تمام شده، ضروري است.

صفحه اصلي | معرفي محصولات | تماس با ما | درباره ما | نقشه سايت

جست و جو در محتواي سايت 

Back to content | Back to main menu