Main menu:

ماشين سازي آفاق کيميا | بالابر هيدروليکي | بالابر نفربر | بالابر نفربر هيدروليک | بالابر داراي کابين | آسانسور هيدروليک / بالابر ثابت هيدروليکي ‍


Go to content

فولاد هاي مقاوم در برابر عوامل شيميايي

جوشکاري


اساس فولادهاي مقاوم در برابر عوامل شيميايي

اول – طبقه بندي

بر حسب حدود مصرف

فولادهاي زنگ نزن و ضد اسيد

فولادهاي مقاوم در حرارت و پوسته شدن

بر حسب ساختمان مولکولي

الف- فولادهاي فريتي

ب – فولادهاي اوستينتي

دوم – اثر عناصر آلياژِي در مقاومت به عوامل شيميائي

الف- عناصر آلياژي در فولادهاي زنگ نزن

کرم – نيکل – موليبدنم – مس – تيتانيوم – تانتالوم – نيوبيوم

ب- عناصر آلياژي در فولادهاي مقاوم در حرارت

کرم – نيکل – آلومينيوم – سيليسيوم – تينايوم – نيوبيوم

کرم : کرم از 13% به بالا با تشکيل يک قشر حافظ اکسيدي فولاد را تا وقتي که داراي سطح خارجي بدون عيب و نقص باشد منفي نگه

مي دارد. در اين حال فولاد زنگ نزن است با اضافه شدن کرم فولاد در مقابل بسياري از اسيدها هم مقاومت پيدا مي کند.

نيکل : اين عنصر مقاومت شيميائي زنگ نزني و ضد اسيدي فولاد را بالا برده و در مقاومت فولاد در برابر گرما اثر مثبت دارد.

سيليسيوم و آلومينيوم : اين فلزات هر دو به مقاومت فولاد در گرما و پوسته شدن کمک مي کنند و اثري مشابه کرم دارند. مخصوصاً مقاومت

عليه پوسته شدن را زياد مي نمايند.

موليدن و مس : اين عناصر مقاومت ضد اسيدي فولاد را بالا مي برند تا در برابر مواد خورنده مقاومت نمايند.

تيتانيوم – تانتالوم – نيوبيوم- اين مواد مربوط به ثبات هستند که فولاد مقاوم در عوامل شيميائي را از خوردگي انترکريستال يا ريختن گوشه

ها حفظ مي نمايد. يعني اين مواد فولاد را در حال آلوتروپي خود که اغلب اوستنيت است ثابت نگه داشته و تغييرات درجه حرارت وضع آنها را

عوض نمي کند و به اين جهت نقطه ضعفي براي خورده شدن يا اکسيدشدن نشان نمي دهد.

سوم – انواع خورندگي هاي شيميائي

خورندگي سطحي:

در اين حالت خورندگي در تمام سطح به طور يکنواخت پخش شده و منضماً از ضخامت مي کاهد زنگ زدن- پوسته شدن – حل شدن در

اسيدها

خورندگي موضعي يا عمقي :

اين نوع خورندگي در اثر نفوذ يونهاي محلولهاي حاوي هالوژنها ( کلر- يد – برم – فلوئور) به قشر حافظ اکسيدي است زيرا اين قشر عملاً

هيچگاه بدون نقش نمي باشد و ممکن است مواد خورنده از نقاط ضعيف نفوذ نمايند. در بسياري از اوقات مي توان با اضافه کردن موليبدن به

فولاد از اين اثر جلوگيري به عمل آورد.

خورندگي شکاف :

در اين حالت در شکافهاي کوچک و ترکها يکنواختي قشر حافظ اکسيدي به هم خورده و ممکن است به خوردگي شيميائي منجر شود.

خورندگي اتصالي:

اين نوع خورندگي وقتي پيدا مي شود که دو فلز با اختلاف پتانسيل مختلف به هم وصل شده و ماده محرکه اي ( الکتروليت) پيدا شود. در اين

صورت يک پيل گالواني تشکيل شده و تجزيه شيميائي ( الکتروليز) انجام مي گيرد.

خورندگي در ترکهاي ناشي از تنش :

چنانچه در اثر تنش در قطعه ترکهائي پيدا شود و ماده خورنده ضعيفي هم يافت شود اين نوع خوردگي به وجود مي آيد. اغلب در اين ترکها

پيش روي انترکريستال ( پارگي ) پيدا مي شود.

خورندگي انترکريستال :

با جدا شدن کربن هنگام سرد شدن فولاد و تشکيل کربور کرم که همراه اين پديده است کرم در فولاد کم شده و در حدود گوشه ها

مقاومت شيميائي خود را از دست مي دهد و ممکن است هنگام اثر اسيدها از داخل خورده شود.


اين نوع خوردگي يعني خوردگي انترکريستال را مي توان به طرق زير برطرف کرد:

1. با تاباندن در حمام نمک مذاب تا 1050 درجه سانتيگراد و سرد کردن بلافاصله و سريع آن

2. با کاهش مقدار کربن به کمتر از 1/0% در فولاد و ثابت کردن آن با تيتانيوم با تانتالوم و يا نيوبيوم.

3. با کاهش مقدار کربن تا حداکثر 03/0

چهارم : اثر عناصر آلياژ در ساختمان مولکولي

الف – تشکيل دهندگان فريت

کرم – موليبدن – سيليسيوم – آلومينيوم - تيتانيوم – تانتالوم – نيوبيوم

ب- تشکيل دهندگان اوستنيت

نيکل – کربن – منگنز – ازت

ساختمان مولکولي فولادي را مي توان از دياگرام شفلر پيدا کرد. بر حسب ترکيبات فولاد عواملي به نام هم ترازي کرم و هم ترازي نيکل

محاسبه مي شود که با تقاطع اين دو مقدار حساب شده در دياگرام شفلر مي توان نوع ساختمان مولکولي فولاد را تشخيص داد. هم ترازي

نيکل شامل تمام عوامل تشکيل دهنده اوستنيت و همترازي کرم شامل همه عوامل تشکيل دهنده فريت مي باشد.


صفحه اصلي | معرفي محصولات | تماس با ما | درباره ما | نقشه سايت


Sub-Menu:

جست و جو در محتواي سايت 

Back to content | Back to main menu