Main menu:

ماشين سازي آفاق کيميا | بالابر هيدروليکي | بالابر نفربر | بالابر نفربر هيدروليک | بالابر داراي کابين | آسانسور هيدروليک / بالابر ثابت هيدروليکي ‍


Go to content

پروين اعتصامي

زندگي نامه شاعران و نويسندگان


پروين اعتصامي

بانو پروين (رخشنده ) اعتصامي در 25 اسفند سال 1286 هجري شمسي در تبريز به دنيا امد . پدرش اعتصام الملک از دانشمندان نامدار بود.

پروين تحصيلات ادبي وعربي را نزد پدر آموخت و به تحصيلات عليه خود در دانشگاههاي معتبر ادامه داد . در جشن فارغ التحصيلي خود در خرداد

1303 شمسي سخنراني خود با عنوان زن و تاريخ را انجام داد ، که بسيار مورد توجه وتشويق واقع گرديد.

اين بانو در سال 1313 شمسي با پسر عموي پدرش فضل الله آرتا (همايون فال) ،رئيس شهرباني کرمانشاه ، ازدواج کرد، ولي اين ازدواج پايدار

نماند و منجر به جدايي گرديد .

بعد از آن واقعه پروين مدتي در کتابخانه دانشسراي عالي تهران سمت کتابداري داشت و به کار سرودن اشعار ناب خود نيز ادامه مي داد ،

تا اينکه در سن 24 سالگي در شب 16 فروردين سال 1320 شمسي بر اثر بيماري حصبه در تهران در گذشت ،پيکرش به قم بردند و در جوار

قبر پدر دانشمندش در مقبره خانوادگي به خاک سپردند .

ذوق سر شار و استعداد خارق العاده پروين در شعر همواره موجب حيرت دانشمندي بود که با پدرش رفت و آمد داشتند . به همين جهت برخي بر

اين گمان بودند که آن اشعار از او نيست .

اين بانوي گرانقدر بي ترديد بزرگترين شاعر زن ايراني است ، که در طول تاريخ ادبيات پارسي ظهور نموده است.اشعار وي پيش از انکه به

صورت ديوان منتشر شود در مجله دوم بهار که به پدر قلم والا گهرش انتشار مي يافت چاپ مي شد.

ديوان اشعار وي که شامل 6500 بيت از قصيده و مثنوي وقطعه است، تا کنون چندين بار به چاپ رسيده است . مقدمه ديوان به قلم استاد محمد

تقي ملک الشعراي بهار است، که پيرامون سبک اشعار پروين و ويژگي هاي اشعار او نوشته است.

ديوان پروين شامل 248 قطعه شعر مي باشد ، که 65 قطعه از آن به صورت مناظره مي باشد ، که به شيوه اي هنرمندانه به پند واندرز و شرح

پريشاني مستمندان و انتقاد عالمان بي عمل مي باشد.

مناظره ميان گل وگياه، نخ وسوزن، سير وپياز، مور و مار، ديگ وتاوه، مست وهوشيار ..... که با طنزي لطيف همراه است، گوياي اشاراتي

است واضح وروشن که وي در آنها به ترسيم فساد و تزوير اجتماع زمان خود مي پردازد.

پروين از قصايد خود از حيث الفاظ پيرو شيوه شاعران قرن پنجم وششم به خصوص ناصر خسرو قبادياني است، و در اشعار ديگر از قطعات و

مثنوي هاي پر ارزش و غزل ها و غيره سخن او بيشتر رنگ سخن عراقي دارد.

صفحه اصلي | معرفي محصولات | تماس با ما | درباره ما | نقشه سايت

جست و جو در محتواي سايت 

Back to content | Back to main menu